knallend
Persoonlijk

2018 – knallend het nieuwe jaar in

Het is zover! Vandaag is het de laatste dag van 2017. Er mag vuurwerk afgestoken worden, er wordt overal al carbid geschoten en de oliebollen zijn niet aan te slepen. Op het moment dat deze blog online komt, sta ik waarschijnlijk al oliebollen, appelflappen en sterretjes te bakken. Nog zo’n traditie waar ik heel blij van wordt. Of ik knallend het nieuwe jaar in ga? Ik denk niet dat mensen die mij goed kennen dat zullen geloven, maar leuk wordt het ongetwijfeld.

Haat-liefde verhouding

Ergens vanaf de middelbare school heb ik al een haat-liefde verhouding met Oud & Nieuw. Vanaf dat moment hoorde je eigenlijk wel te gaan feesten tijdens oud en nieuw, en om 01.00 uur aftaaien was dan eigenlijk niet de bedoeling. Van de vraag: ‘wat doe jij dit jaar met oud en nieuw?’ werd ik alleen maar zenuwachtig. Weet ik veel, dacht ik meestal. Mijn ouders waren toen al gescheiden en op twee plekken tegelijk zijn was onmogelijk. Mijn vrienden woonden in de ene plaats, mijn moeder in de andere. Feesten? Is over het algemeen niet aan mij besteed. Zeker niet tot in de vroege uurtjes. Maar wat dan wel?

Ik heb oud en nieuw een aantal jaren bij mijn bestie doorgebracht waarna we daarna naar de manege gingen. Nee, niet om paard te rijden, wel om feest te vieren. Hoe ik het ooit heb volgehouden tot 06.30 uur mag Joost weten, maar over het algemeen waren dat wel leuke feestjes. Of ik het dan écht naar mijn zin had? Mwah, dat viel wel mee. Ik vond het niet erg toen we er te oud voor werden en dat feestje geskipt kon worden.

Gelukkig voelde ik me tegen die tijd ook iets minder sociaal verplicht om wel knallend het jaar uit te gaan. Maar een strijd is het soms nog wel. Ga ik wel uit omdat dat hoort? Of breng ik de avond door met spelletjes en gezellige mensen omdat ik dat leuk vind. Dat laatste is de laatste jaren het geval en dat bevalt me prima. Helemaal samen met de volgende traditie.

Oliebollen, appelflappen en sterretjes

Zolang ik me kan herinneren worden er al oliebollen, appelflappen (appelbeignets geloof ik) en sterretjes bij ons thuis gebakken. Vroeger door mijn opa en moeder, nu meestal door mijn moeder en mij (waarbij mijn opa gewoon langskomt). Doordat we dit al een aantal jaren op dezelfde plek doen, schuiven er steeds vaker mensen aan die komen helpen, of gewoon komen eten :-). We beginnen in de ochtend en zijn dan rond de lunch klaar.

Oliebollen en appelflappen zijn vast voor iedereen duidelijk. Inmiddels weet ik dat de sterretjes enige uitleg nodig hebben, dus bij deze. Wij noemen ze altijd al sterretjes, maar het kan best dat ze ‘officieel’ een hele andere naam hebben. We gebruiken hiervoor zonnebloemolie, en een wafelbeslag. Met deze wafelijzers maak je dan vervolgens de sterretjes (oke of vlinders). Je maakt een simpel beslag met meel, melk, suiker, vanillesuiker (en vast nog een ingrediënt dat ik vergeet). Je houdt het ijzer in het beslag, en houdt het ijzer vervolgens in de hete olie. Wanneer je het ijzer er een tijdje in hebt, komt het beslag automatisch los van het ijzer. Je laat ze nog even gaar worden en tadaaa daar zijn de sterretjes. Heerlijk luchtig! Het klinkt super easy, en dat is het ook, maar elk jaar hebben we toch nog ruzie met het beslag, de ijzers of de olie (of alle drie). Uiteindelijk maakt het niet uit, want ook al is het vroeg en lukt het niet altijd perfect. Ik houd van deze traditie.

Een heel gelukkig 2018

Voor nu wens ik iedereen een heel gelukkig 2018, geniet van alles wat je om je heen hebt en maak er het beste van. Je moet zelf de slingers ophangen toch? Ik zal niet knallend het nieuwe jaar in gaan maar ik zal vast een leuke nacht hebben. Mijn 2018 begint met een nieuwe job, in een vertrouwde omgeving, met hele leuke mensen. Dat is een goed begin toch?

– H a p p y  N e w  Y e a r –

Eén reactie

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!