nieuwgierige
Persoonlijk

De nieuwsgierige gast

Wanneer je iemand werkzaam in de horeca zal vragen wat zijn werk nou zo leuk en bijzonder maakt, zul je vaak te horen krijgen dat dit de gasten zijn. Die grote hoeveelheid gasten die we iedere dag helpen: zij maken het werk bijzonder. Bij sommige gasten loop je graag net dat stapje harder, krijg je een glimlach op je gezicht of halen ze het bloed onder je nagels vandaan. En na een tijdje, leer je ze van een afstandje herkennen. Zo ook bij de nieuwsgierige gast. 

In het midden van het restaurant, lekker overzichtelijk, zit een stel samen te dineren. Ze kijken om zich heen, praten met elkaar en genieten. Je ziet ze af en toe met elkaar smoezen en nieuwsgierig om zich heen kijken. Ze houden graag alles in de gaten en weten waarschijnlijk precies wat de buren hebben besteld. 

Wanneer je bij hen aan tafel komt, wordt al gauw de eerste vraag gesteld: ‘Kom jij hier vandaan?’ of ‘Zijn jullie zusjes?’. Waar mij vroeger altijd is geleerd niet alles te delen met vreemden, krijgen deze gasten altijd weer wat informatie los. Waar ik woon, hoelang ik hier al werkzaam ben, wat mijn functie is en wat mijn relatie is tot mijn collega’s. Inmiddels loop ik al een jaar of tien rond in het bedrijf van mijn moeder en stiefvader en zijn er al verschillende collega’s aan mij gekoppeld. Bijvoorbeeld als moeder (en dat terwijl mijn echte moeder er ook loopt!), heb ik al heel wat zusjes gehad en werd er onlangs zelfs gevraagd of een van mijn collega’s mijn broertje was. 

Deze gasten willen graag alles weten. En dan bedoel ik ook alles, ze zijn heerlijk nieuwsgierig. Ze genieten er van om de boel aan elkaar te koppelen. Ze zijn ook nog eens opvallend opmerkzaam. In sommige gevallen koppelen zij mij puur aan een collega omdat we allebei blond haar hebben. In sommige gevallen, letten ze zelfs nog wat beter op. Onlangs stond ik bij de receptie met mijn moeder te praten of iets werk gerelateerds. Een van onze gasten kwam uit zijn hotelkamer om iets te vragen en zei ‘Ha, ik luister naar een moeder en dochter’. Mijn moeder en ik lijken qua uiterlijk op elkaar, maar toch waren we verbaasd. Het nieuwsgierige karakter blijkt er dan ook uit dat gasten vaak zelfs kijken naar de non-verbale communicatie en hoe we met elkaar praten. 

Een enkeling heeft het bij juiste eind. Na een artikel in de krant weten gasten mij vaak nog wel te plaatsen. Al zijn er binnen het bedrijf meerdere dames met blond haar, en gaat ook die koppeling nog wel eens mis. We dragen al naambordjes, dus soms komen ze met die informatie een heel eind. Misschien moeten we daar nog een regel aan toevoegen ‘dochter’ of ‘zusje van’. Dan is onze nieuwsgierige gast ook direct tevreden 🙂 

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.