tradities
Persoonlijk

December – een maand vol tradities

Eerder vertelde ik al: ik houd van december. De tradities, de gezelligheid en het samenzijn met familie en vrienden. December is de perfecte maand daarvoor. Dit jaar heb ik het idee dat ik me nog meer bewust ben van de gezellige maand en er dus ook nog meer van geniet. Zelfs van alle tradities. Wellicht doordat ik ook mijn laatste dag bij mijn huidige (vorige?) baan heb gehad, maar misschien ook wel doordat ik eindelijk leer te genieten van het moment.

Sinterklaas

Het begint eigenlijk al met Sinterklaas. Het jaar dat ik in Wenen was voor mijn studie, sloegen we het een soort van over. In Wenen is het niet echt een ding, en het kon volgend jaar wel weer. Toen het eenmaal zover was vonden we het allemaal stiekem toch wel een beetje jammer. De cadeautjes, lootjes en gedichten maken het toch altijd erg gezellig. Het jaar daarop zijn we er direct weer mee begonnen en we komen nog steeds elkaar jaar samen om Sinterklaas te vieren.

Tussen Sinterklaas en kerst

Eigenlijk is dit niet een periode voor een traditie, wel voor herinneringen. Op de middelbare school hadden we altijd de laatste jaren (ik meen?) donderdag voor de kerstvakantie gala voor de bovenbouw. Krullen, hakken, een laag make up (en veel haarlak) en gewoon weer op tijd naar huis. Daarnaast was er ook elk jaar Kerst in Oud Kampen waar je bij hoort te zijn, maar wat stiekem toch altijd een beetje tegenvalt (ik ga nog wel elk jaar trouw).

En dan… kerst (vakantie)

Dit jaar heb ik weer eens twee weken kerstvakantie, net zoals tijdens mijn studie. Heerlijk! In mijn nieuwe job zal dit waarschijnlijk zo blijven dus ik kijk daar nu al naar uit. Ik kan nu extra genieten van de kerstboom, familie en vrienden en tradities.

Ik kan me niet herinneren dat kerstavond vroeger bij ons thuis een speciale gelegenheid was. We keken ongetwijfeld ‘All you need is love’ (wie niet?) maar verder kan ik me er niet veel van herinneren. Ergens een aantal jaar geleden is daar een diner bijgekomen met mijn moeder, stiefvader en vrienden en de afgelopen twee jaar hebben we staan sjoelen. Opa’s, oma’s, tantes, vriendlief en pleegzusjes, iedereen is welkom.

Dit jaar zijn we blijven slapen zodat we de volgende traditie niet hoefden te missen. Mijn instagram en snapchat stond er vol mee: het kerstontbijt. Zelfgebakken croissantjes (die eigenlijk elk jaar mislukken), worstenbroodjes, het speciale servies, jus d’orange en cadeautjes. De rest van de dag hoef je eigenlijk niet meer te eten, maar lekker is het wel.

In de loop van de dag sluit de rest van de familie aan voor ’s avonds een uitgebreid kerstdiner. Vorig jaar was ik de dagen voor kerst, en mijn moeder tijdens kerst, ziek, dus dat we er dit jaar allebei waren (zonder griep) was al een prestatie op zich.

Surprises

Ik geloof dat ik vanaf de basisschool tot drie jaar terug geen surprise meer gemaakt had. Wij besteden altijd veel tijd aan gedichten en cadeautjes maar aan een surprise begonnen we nooit. Tot dat je een schoonfamilie krijgt…. 🙂 sinds een aantal jaar is er in de decembermaand nog een nieuwe traditie en uitdaging: een surprise maken. V-e-r-s-c-h-r-i-k-k-e-l-i-j-k is altijd mijn eerste reactie. Uiteindelijk vind ik het meestal wel erg leuk en lukt het ook nog wel. Dit jaar zijn we zelfs in de ochtend van tweede kerstdag nog druk bezig geweest om de surprise voor die dag af te krijgen. Tja, tradities zijn er om gebroken te worden toch? Dus ook mijn traditie om geen surprise te maken…

 

2 Reacties

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!