Persoonlijk

Mijn eerste maand bloggen: hoe mijn hoofd nu een warboel is

Inmiddels ben ik iets meer dan een maand bezig met mijn blog. Op het moment dat ik uitsprak graag een blog te willen beginnen, wist ik nog niet precies wat daarbij kwam kijken. Overigens weet ik dat nog steeds niet :-). Ik wilde graag schrijven, en het leek mij leuk als er ook anderen waren die dit dan lazen. Uiteraard schrijf ik met name omdat ik het zelf leuk vind, maar zonder lezers had ik dit ook wel in mijn dagboek kunnen doen. Voor nu een lijstje van alle dingen waar ik tegen aan ben gelopen.

WordPress

Allereerst: WordPress. Op het moment dat ik mijn blog ging starten, wist ik nog niet precies wat ik wilde. Ging ik het via een betaalde domeinnaam doen of deed ik het op een gratis manier? Op het moment dat ik het betaald deed.. wat zou dan mijn domeinnaam worden? Welk programma zou ik ga gebruiken? Welke hosting? Voor mij was vrij snel duidelijk: als je het doet, moet je het goed doen. Een domeinnaam dus met een website waar ik het meeste zelf aan kon passen. Eerder had ik al eens een beetje met WordPress gewerkt dus ik dacht, dat moet vast goed komen. Inmiddels is mijn site al een keer compleet onbereikbaar geweest (oeps, mijn fout) en heb ik een hoop dingen geleerd. Zo heb ik al tig plug-ins bekeken, geïnstalleerd, toch weer verwijderd en de beste (tot nu toe) bewaard. Ik heb oneindig veel thema’s bekeken en ook al tien keer gewisseld. Uiteindelijk ben ik wel steeds bij hetzelfde thema uitgekomen, dus voor nu laat ik het zo.

Anoniem bloggen of niet?

In eerste instantie heb ik besloten om volledig anoniem te gaan bloggen. Ik vond het al ontzettend spannend om een blog te starten en moet nog erg veel leren. Het idee dat bekenden dit al zien, lezen, horen vond ik niet zo prettig. Vanaf de start wist alleen mijn vriend het (anders kon ik mijn uren achter de computer natuurlijk ook moeilijk verklaren). Na één week merkte ik al: dit is lastig. Hoe kan ik een lifestyle blog hebben waarbij ik dingen schrijf over mijn persoonlijke leven, als mijn (eventuele) lezers niet weten wie ik ben? Ik kan me voorstellen dat dat een stuk minder interessant is. Op dat moment heb ik dus besloten om wél te vertellen wie ik ben, hoe ik in het leven sta en waarom ik ben gaan bloggen. Uit mijn directe omgeving weten eigenlijk in totaal maar drie mensen het. Ik ga er vanuit dat de rest mij niet online kan vinden zolang ik het niet vertel, dus voor nu houd ik het nog even voor me.

Social media

Het enige wat ik had bedacht over social media toen ik mijn blog startte was: ik moet mijn naam claimen op social media. Een Facebook en instagram account was snel gemaakt. Daarna dacht ik ook al snel: ehm en nu dan? Instagram gebruik ik inmiddels veelvuldig maar mijn Facebook account is op dit moment niet meer dan een plek waar ik mijn artikelen deel (zonder volgers). Ik weet nog niet zo goed hoe ik dat medium in wil gaan zetten. Misschien omdat ik het privé ook niet zoveel meer gebruik en daarom ook niet goed weet wat ik er op wil delen. Omdat ik mijn blog/social media relatief anoniem wil houden, is het ook lastig om dingen te delen. Social media is één van de redenen dat ik heb besloten het iets minder anoniem te maken. Hoe kan ik een #100happydays challenge starten en laten zien, als ik alleen maar een deel van mijn leven laat zien? #100happy moments delen wordt dan erg lastig.

Uiting

Na een tijdje ging ik ook nadenken over mijn foto’s bij mijn blogposts. Sites waar je (gratis) stockfoto’s vandaan kan halen zijn erg fijn, maar maakt je blog natuurlijk niet persoonlijk. Ik probeer wel zelf foto’s te maken maar ben daar nog geen ster in en heb ook niet altijd foto’s die relevant zijn voor mijn blog. Vandaar dat ik er voor heb gekozen een beeld te maken wat ik bij elke blog gebruik, zodat dit ook herkenbaar is. Ik ben nog niet helemaal tevreden (zou het ooit?) maar het zorgt in ieder geval voor continuïteit.

Bloglovin’

Ik zou willen dat ik Bloglovin’ al veel eerder had ontdekt, ik ben er helemaal weg van. Ik had geen idee dat dit bestond en ging braaf eens in de week de blogs af die ik leuk vond om te lezen. Meestal betekende dat dus dat ik de helft over sloeg of niet eens meer wist welke blog ik ook alweer zo leuk vond. Daarom vind ik bloglovin’ zo handig! Ik volg nu veel meer blogs en leer daar meteen ook weer veel van. Ik geef toe dat het wel een hele bezigheid is om bij te houden. Als ik even niet kijk staat mijn hele timeline alweer vol, maar ik vind het wel erg leuk. Het heeft even geduurd voordat ik mijn eigen blog er aan gekoppeld kreeg (heeft één van jullie dat ook wel eens gehad?). Ik kreeg constant foutmeldingen en no way dat ik hem er aan gekoppeld kreeg. Voor nu is het gelukt, volgen dus maar!

 

Bovenstaande onderwerpen zijn mij al ontzettend opgevallen in de eerste maand van mijn blog. Ik heb het gevoel dat ik al heel veel meer weet, maar volgens mij is er ook nog zo’n grote wereld waar ik nog geen benul van heb. Handige plugins, leuke onderwerpen, sites om te promoten etc. Voor nu duizelt het me nogal als ik daar aan denk (bijvoorbeeld met link building en advertenties) dus schuif ik dat nog even voor me uit. Hoe vonden jullie dat toen jullie net gestart waren?

 

4 Reacties

  • Eva

    Goed van je dat je niet meer anoniem blogt! Vaak zul je dan merken dat je dan eerder lezers / volgers krijgt, omdat ze dan weten wie je bent en zo onthouden ze je blog ook beter 🙂 En ik hoor trouwens wel vaker dat mensen het een heel gedoe vinden om hun blog te koppelen aan Bloglovin. Ik krijg regelmatig berichtjes van mensen die daar hulp bij willen, haha. En dan merk ik toch weer hoe onhandig het allemaal is. En leuke blog heb je trouwens!

    • Mariska

      Ja, het is nog niet helemaal openbaar hoor 🙂 Ik heb mijn naam etc. er nu wel op staan maar in mijn omgeving weet nog lang niet iedereen het (een handjevol die het wel weten). Komt vanzelf, hoop ik 🙂

  • evelien

    Wat een leuk stukje! Ik snap nog best wel dat je anoniem wilt blijven, ik vond het in het begin ook heel erg lastig.
    Ik vind bloglovin ook zo fijn! Ik ben heel benieuwd naar je volgende blogjes <3
    Liefs,
    Evelien

    • Mariska

      Ja lastig om je kwetsbaar op te stellen. Maarja hoe langer ik wacht, hoe gekker dat ik het nog niet verteld heb 🙂
      Bedankt!

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.