Horeca,  Persoonlijk

Heerlijk: doen waar ik energie van krijg!

Blijdschap en zenuwen: de emotie die maandag overheerste. Wat konden we gaan verwachten? ‘Normaal’ is een tweede pinksterdag met deze temperatuur een garantie voor een fantastisch dag. Volle terrassen, de benen uit ons lijf lopen en geen tijd hebben voor een pauze. En dit jaar? Was alles een beetje anders.

Aftellen maar

1 juni 12:00 uur mochten wij weer met de horeca open. Voor ons een beetje anders want wij hadden al 3 weekenden kunnen ‘proefdraaien’ met het restaurant voor onze hotelgasten. In die weekenden hadden wij een beperkte kaart, een duidelijk aantal gasten en konden we er weer rustig inkomen.

Ik voelde die dag spanning, gezonde zenuwen en enthousiasme. Heerlijk om weer lekker aan de slag te mogen! Dat mijn collega’s eindelijk weer aan het werk konden na de wintermaanden was een extra pluspunt. Gezelligheid! Voor deze heropening van de horeca hadden wij het nog een beetje moeilijker gemaakt. Een nieuwe menukaart en een andere tafelindeling zorgen sowieso voor verwarring. Tel daar de extra vragen bij op die we aan onze gasten mochten stellen en één ding is zeker: het zou sowieso geen gewone dag worden.

Hier krijg ik energie van

12:01 uur, onze eerste gast! Nietsvermoedend kwamen ze aanlopen vanaf de parkeerplaats. Na een autorit van twee uur kwamen ze aan het bij het hotel waar ze vijf jaar geleden ook hadden gelogeerd. Tijd voor een bak koffie. En mazzel dat ze hadden. We waren weer geopend!

En dat, dat enthousiasme, dat is hetgeen waarom het werken in de horeca zo leuk is. Omdat ik deze mensen blij kan maken. En niet omdat ik een kop koffie aan ze breng, want een kop koffie kun je overal krijgen. Maar omdat we ze een mooie dag geven. Een verhaal dat ze vertellen, de vragen die ze stellen en de oprechte interesse maken het werk leuk: dit zijn de gasten die je niet gauw weer vergeet.

Was het een Pinksteren zoals voorgaande jaren? Zeker niet! Maar wat was het fijn om weer te mogen doen waar we goed in zijn. Waar we plezier uit halen. En de gesprekken die we voeren met onze gasten nu we iets meer de tijd kunnen nemen? Die maken zo’n dag nog beter!

En het leuke aan dit stel? Ze bleven nog een paar dagen, kwamen een kop koffie drinken of een gebakje eten, zaten lekker op het terras en aan het eind van hun verblijf kregen wij drie fietsroutes van meneer. Zelf uitgezet bij ons in de omgeving, hij had hem niet meer nodig, of wij ze niet wilden hebben?

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.