Persoonlijk

Het leed wat een nieuwbouwhuis heet

Het kopen van een nieuwbouwhuis: fantastisch. Alles zelf bepalen, alles helemaal naar je eigen wens en alles nog lekker nieuw. Het verkooppraatje klinkt ideaal, maar wát een uitdaging. Iedereen zegt constant ‘als je er eenmaal woont, ben je het zo vergeten’. Dat is ook zo, grotendeels. Maar wat. een. stress.

Vertraging in de bouw

Vertraging bij een nieuwbouwhuis is volgens mij standaard. Ik ken geen mensen die een nieuwbouwhuis hebben gekocht die voor de verwachte opleverdatum ‘ineens’ al klaar was. Uiteraard stelde ik me hier dus ook vooraf op in. In mijn eerdere blog schreef ik al:

Op het moment dat wij dit proces ingingen, heb ik voor mezelf besloten: ik ga me niet druk maken. Ik heb er geen invloed op, ik kan er niets aan veranderen en ze gaan niet harder werken als ik me druk maak.

Maar ja, de theorie is leuk; de praktijk een stuk ingewikkelder. De bouw van onze woning liep in eerste instantie al uit doordat de gipsblokken niet geleverd konden worden. In deze tijd waarin het economisch goed gaat, huizen verkocht worden en personeel te kort is, was dit al een van de dingen waar we weinig aan konden doen. Het lag drie maand stil, en stukje bij beetje gingen ze uiteindelijk weer verder.

Mensen vroegen mij vaak: ‘Nou rijd je elke dag even langs om te kijken hoever ze zijn?’. Dat deden we niet. 1x per week, of soms zelfs minder vaak, omdat we wisten dat er toch niets gebeurde. Onze toekomstige buren hielden het goed in de gaten en mochten ze écht aan de slag zijn, kregen we vaak een appje en gingen we daarna kijken.

Vertraging in de laatste maand

Inmiddels was de opleverdatum (als in ‘periode’ want naar een echte datum durfden we nog niet te kijken) al tig keer verschoven en dachten we echt dat het einde in zicht kwam. En toen kwam het volgende probleem. Het huis stond, ze waren bezig met de afwerking, we zagen echt bijna de eindstreep. En toen kwamen er problemen met de verwarming. Een lang verhaal kort: uiteindelijk was de woning klaar, maar kon de oplevering nog niet plaatsvinden door (het ontbreken van) de verwarming.

Dit hele proces voelde voor ons als tien stappen vooruit en net zo hard weer 5 achteruit. E l k e keer dachten wij er bijna te zijn, en elke keer ging het toch weer niet door. Ik raakte er van in paniek (we hadden immers ons huurhuis al opgezegd), ik werd er onrustig van (want ik kon niet plannen) en in de meeste gevallen voel je je ontzettend machteloos. Want zoals ik eerder zei, ik kan me nog zo druk maken: het verandert niets.

Vergeten

Uiteindelijk wonen we er nu alweer drie maand (die tijd gaat dan wel weer snel) en moet ik zeggen dat ik het inderdaad al een beetje vergeet. Het is een hele mooie plek, het huis is echt prachtig en het wordt steeds meer naar wens. Ondertussen hebben we nog regelmatig contact met de aannemer en lopen hier nog steeds soms werklui over de vloer voor de afwerking.

Zou je het nog weer doen? Elk voordeel heeft zijn nadeel en deze vraag heb ik nu zelfs al een paar keer gekregen. Ik zou het zeker nog weer doen want ik ben echt blij met het resultaat, maar voor mijn stress is het wat minder. Bij een bestaande woning weet ik zeker dat je weer andere stressgevallen hebt (lekkage, tig behanglagen die verstopt zitten of dingen die verbouwt moeten worden). Ik waarschuw alleen wel iedereen die ik spreek over een nieuwbouwwoning: het duurt echt langer dan je van tevoren had bedacht. Met het risico dat ik als een pessimist wordt gezien dan hé 😉

Eén reactie

  • evelien

    Jeetje.. denk je er bijna te zijn, moeten er weer dingen gedaan worden.
    Ik ben iemand met weinig geduld, dus ik zou er ook zeker moeite mee hebben!
    Fijn dat jullie er nu in zitten, en het huis kunnen gaan inrichten. Geniet ervan!
    Liefs,
    Evelien

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.