Persoonlijk

Waarom ik toch naar het buitenland vertrok voor mijn studie

De mensen die mij al wat langer kennen weten: ik wilde absoluut niet naar het buitenland. Een semester in het buitenland studeren is ontzettend hip en werd bij mij studie vanaf het begin ook al gepromoot. Ik was dan ook degene die vanaf het begin al zei: ik ga niet. Je kan me nog meer vertellen maar ik doe het gewoon niet. Wat ik me kan herinneren ben ik niet eens naar de voorlichtingen hierover geweest. Het had toch geen zin. Ik zou niet gaan.

Ik moet er wel bij vertellen, toen ik deze uitspraken deed was ik 17/18. Ik ben een vroege leerling en direct doorgestroomd dus waar mijn klasgenoten al 20 waren, was ik nog het jonkie. Misschien dat ik daarom dacht: ik.doe.dit.niet. De eerste optie was tijdens je stage in het tweede jaar. Ik had al vanaf het begin van mijn opleiding in mijn hoofd waar ik stage wilde lopen en had dit ook geregeld. Waarom zou ik dan naar het buitenland gaan? De volgende optie was tijdens je minor in het derde jaar. Misschien een betere optie?

Waarom ik van gedachten veranderde

Het precieze moment weet ik niet meer (uiteraard). Wel weet ik nog, dat ik het erover had met mijn moeder in de auto. Ik had bedacht dat het misschien toch een goed idee was. Het zou goed zijn voor mijn Engels (tot dat moment echt een big issue). Daarnaast zou ik in mijn eentje gaan en zou het hoe dan ook goed zijn voor mijn ontwikkeling. En wat was een halfjaartje nou?

Mijn moeder was natuurlijk enigszins verbaasd dat ik het toen ineens wel wilde. Wel was ze ook enthousiast. Ik denk dat het voor mij de combinatie was van ouder worden en wijzer (hoop ik). Van het één op het andere moment keek ik er anders naar en dacht ik dat het misschien wel heel waardevol voor me kon zijn. Er zijn genoeg redenen te bedenken waarom je wel naar het buitenland zou moeten gaan. Tot die tijd zag ik alleen maar de spoken in plaats van al het moois.

En toen?

Toen kon het avontuur beginnen. School werkte ineens niet meer zo goed mee. De regels waren verandert, het moest via de examencommissie etc. etc. Maar daarnaast, moest ik ook gaan kijken waar ik dan heen zou willen. Ik ben toen bij een informatiebijeenkomst geweest en heb daarna lang lopen wikken en wegen. Ik ben geen party animal. Dus ik hoefde niet naar een stad waar iedereen alleen maar heen gaat om te feesten. Het is leuk als het kan, maar het hoeft van mij niet. Daarnaast vond ik ook de school belangrijk, de ondersteuning en de accommodatie waar je heen kon. Bij sommigen was dat heel onduidelijk en viel deze voor mij al af.

Uiteindelijk heb ik toen een top 3 gemaakt waarbij Wenen op nummer 1 stond, daarna een plaats in Spanje en Budapest als laatste. School ging uiteindelijk deze top 3 van iedereen doornemen en de beslissing nemen. Voor mij was dat Wenen!

Toen kon het plannen beginnen

Ik moet zeggen, dat ik in de aanloop naar mijn vertrek, best wel zenuwachtig ben geweest. Was dit nou wel zo’n goed idee en waarom deed ik dit ook alweer. Zo heb ik bijvoorbeeld de hele zomervakantie mijn koffer open gehad, maar heb ik pas de laatste paar dagen ingepakt. Voor mij een teken dat ik zenuwachtig was. Uitstel 🙂 Uiteindelijk heeft het alleen maar goed uitgepakt en kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik ben gegaan (ondanks de minder momenten).

In Wenen ben ik trouwens ook begonnen met een eerste blog! Lees hier meer over op mijn ABOUT ME pagina. 

 

Ben jij ook in het buitenland geweest voor je studie? 

Heb je vragen of opmerkingen? Laat het dan weten via een reactie!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.